Sanatçılar yapay zeka ürünü kalitesiz içeriklere karşı hukuki mücadele başlatıyor; hatta bazıları davaları kazanıyor bile.

Eserleri yapay zeka tarafından izinsiz kullanılan sanatçılar konuyu yargıya taşıyor.
| Görsel: Alex Parkin / The Verge The Atlantic, yapay zekayı eğitmek için kullanılan eserlerden oluşan ve üzerinde arama yapılabilen bir veri setini yayınladığında, Kirk Wallace Johnson da pek çok sanatçı gibi merak saikiyle kendi adını arattı.
Ve yine pek çok sanatçı gibi, adının orada yer aldığını gördü. Aslında durum şuydu: “Araştırma, yazım ve inceleme süreçleri beş ila altı yılını alan” The Feather Thief ve The Fishermen and the Dragon* gibi kurgu dışı eserleri korsan yollarla ele geçirilmiş ve bir sohbet robotunun (chatbot) sistemine besleme olarak verilmişti.
Johnson, hissettiklerini bir duygu “kokteyli” olarak tanımlıyor: “Hırsızlığın cüretkarlığına duyulan öfke, bunun yazarlar adına ne anlama geldiğine dair endişe ve… eserlerini kullanarak galaktik boyutlarda servet edinen o devasa şirketlerden intikam alma yönünde haklı bir arzu…”



