Gazze’de bir meslek yok oluyor. 30 bin tane vardı, geriye 700’ü kaldı

Gazze’de iki yılı aşkın süredir devam eden savaş, bal üretimini neredeyse durma noktasına getirdi. Binlerce kovanın yok olduğu bölgede arıcılar, molozların üzerinde kurdukları yeni kovanlarla hem geçim kaynaklarını hem de arıları korumaya çalışıyor.

GAZZE’DE ARICILAR AYAĞA KALKMAYA ÇALIŞIYOR

Gazze’de iki yılı aşkın süredir devam eden savaş, yalnızca evleri ve tarım alanlarını değil, bal üretimini de ağır şekilde etkiledi. Binlerce kovanın yok olduğu bölgede arıcılar, yıkıntılar arasında yeniden üretime başlayabilmek için mücadele veriyor.

Savaşta hasar görmüş bir binanın çatısında arılarıyla ilgilenen 49 yaşındaki arıcı İbrahim el-Dabba, “Arılar ağaçlara ihtiyaç duyar. Biz ise artık onları molozların arasında yetiştiriyoruz.” diyerek yaşanan zorlukları anlattı.

30 BİN KOVANDAN GERİYE 700’Ü KALDI

Tarım mühendisi ve arıcı Rateb Sammour’a göre, savaş öncesinde Gazze’de yaklaşık 30 bin kovan bulunuyordu.

İklim değişikliği nedeniyle bal üretimi son yıllarda yıllık yaklaşık 400 tondan 200 tona gerilemişti. Ancak savaşın etkisi çok daha yıkıcı oldu.

Sammour, bugün Gazze’de yalnızca yaklaşık 700 kovanın ayakta kaldığını, mevcut kovanların bölünerek arı popülasyonunun korunmaya çalışıldığını söyledi.

Bal üretiminin ise savaş öncesine kıyasla yaklaşık yüzde 10 seviyesine düştüğünü belirtti.

KOVANLAR ÇATILARA TAŞINDI

Tarım arazilerinin büyük bölümünün tahrip olması veya ulaşılamaz hale gelmesi nedeniyle birçok arıcı kovanlarını binaların çatılarına taşımak zorunda kaldı.

Çiçek ve nektar kaynaklarının yetersiz olduğu bölgelerde ise arılar, şeker takviyesiyle hayatta tutulmaya çalışılıyor.

İsrail’in kontrol alanlarının genişlemesi nedeniyle sınır hattındaki meyve bahçelerine ve tarım arazilerine erişimin de büyük ölçüde kesildiği belirtiliyor.

“ARILARI BULAMADIK”

Geçen yıl ekim ayında ilan edilen ateşkesin ardından mesleğine dönmeyi umut eden İbrahim el-Dabba, karşılaştığı manzaranın beklediğinden çok daha ağır olduğunu söyledi.

“Arıları bulamadık, ekipman bulamadık, çerçeve bulamadık. Bizi yeniden arıcılığa döndürecek hiçbir şey kalmamıştı.” diyen Dabba, ateşkes kapsamında oluşturulan sınır nedeniyle tarım alanlarına da giremediklerini ifade etti.

Yeniden üretime başlayabilmek için yalnızca üç kovan satın aldığını belirten Dabba, bunun kendisine ekipman hariç 10 bin şekele mal olduğunu söyledi.

KIRIK KOVANLARI YENİDEN KULLANIYORLAR

Gazze’nin orta kesimindeki Nuseyrat Mülteci Kampı’nda yaşayan 32 yaşındaki arıcı Fahd el-Dahduh ise yıkılan tarım alanlarından topladığı parçalarla eski kovanları yeniden kullanılır hale getirmeye çalışıyor.

“Kovanları tek tek topladım. Kapaklarını, kutularını, hatta tabanlarını bile bir araya getirerek yeniden kuruyorum.” diyen Dahduh, savaşın ardından arıcılığı yeniden ayağa kaldırabilmek için ellerindeki her malzemeyi değerlendirdiklerini söyledi.