Fury tank savaşında Tiger I, kritik bir taktiksel hata yaparak, çatışma mesafesinde Tiger’ın ön zırhını delebilecek çok daha güçlü 76 mm’lik M1 topuna sahip olan ve Wardaddy tarafından komuta edilen M4A3E8 “Easy Eight” (yani Fury) yerine, konvoyun en önündeki Sherman’ı (dozer bıçaklı tankı) hedef almıştır. Efsanevi 88 mm’lik KwK 36 topuyla (herhangi bir Sherman’ı 1.500 metrenin ötesinden dahi cepheden imha edebilen) donatılmış ve 100 mm’lik haddelenmiş homojen ön zırhla korunuyor olması sayesinde, 57 tonluk Tiger; 76 mm’lik topuyla Tiger’ın ön zırhını ancak 700 metre mesafeden HVAP mühimmatıyla güvenilir bir şekilde delebilen ve 63 mm’lik eğimli ön gövde zırhı 88’lik mermiye karşı neredeyse hiçbir koruma sağlamayan 33 tonluk Sherman’a kıyasla, uzun menzilli ateş gücü ve koruma açısından büyük bir avantaja sahipti. Ancak Tiger’ın hidrolik taret dönüşünün son derece yavaş olması (360 derecelik bir dönüşün tam bir dakika sürmesi) ve komutanın ilk iki yıkıcı atışını daha az tehdit oluşturan ön araçlar üzerinde boşa harcaması, konvoyda üçüncü sırada yer alan Fury’ye, Tiger’ın yan tarafına (80 mm’lik yan zırhına) geçip ateş etmek için gereken hayati 15-20 saniyeyi kazandırmıştır. Eğer Tiger bunun yerine önceliği 76 mm’lik topa sahip Fury’ye verseydi, cephedeki üstünlüğüne yönelik tek gerçek tehdidi ortadan kaldırmış ve geriye kalan 75 mm’lik Sherman’ları menzil ve ateş gücü açısından çaresiz bir durumda bırakmış olurdu; böylece Tiger, gövdesini kontrollü bir şekilde geri sürerek ön zırh yönünü koruyabilir ve daha hafif tankları güvenli bir mesafeden tek tek avlayabilirdi. Savaş tamamen Tiger’ın, kendisine gerçekten karşılık verebilecek tek tanka savunmasız yanlarını açmak yerine uzun menzilli ölümcül gücünü kullanabilme becerisine bağlı olacağından, Tiger tek bir delici isabet bile almadan Amerikan müfrezesini yanan bir tank mezarlığına çevirebilirdi.
